Szkoła bycia pro-vie, albo: w jaki sposób 2+2 może być równe 70?

School of saying yes to human life

École de dire oui à la vie humaine

Content marketing tematyczny

Content marketing dla Ciebie

Informacja o plikach cookies

Regulamin usług

Polityka prywatności

Zapytaj o ofertę

Uwaga! Strona pro-vie.pl jest przeznaczona dla osób dorosłych; miejscami zawiera treści trudne intelektualnie, które tworzę z myślą o osobach dorosłych, czyli nie dla dzieci. Także dlatego, że nie mam uprawnień pedagogicznych, co oznacza, że moje sposoby wyrażania się nie uwzględniają tych umiejętności w przekazywaniu wiedzy, których wymaga relacja z dziećmi.

Flaga Włoch Flaga Polski Flaga Niemiec Flaga Francji Flaga Wielkiej Brytanii Flaga Szwecji Flaga Czech

Godność dwudziesta piąta: prawo do szlachetności

wyżej

niżej

Na dole, na samym dole tej drabiny, żeby w ogóle rozpocząć tę godnościową i edukacyjną wspinaczkę, była mowa o prawie do nawrócenia.

Naprawdę najlepiej zacząć od samego dołu tej drabiny i przechodzić sobie po jednym szczeblu wyżej, nawet tylko po kilka szczebli za jednym razem, ponieważ potrzeba czasu i spokojnego zastanowienia się. Godność dwudziesta piąta wydaje się być czymś podobnym do prawa do nawrócenia, ale jednak nie jest. Prawo do nawrócenia, jeśli się uda o nim nie zapomnieć, owocuje prawem do szklachetności. Prawem, które musimy sobie także sami przyznawać, żeby się szczęśliwie oprzeć pokusie myślenia, które może sprawić, że z drabiny spadniemy. Chodzi o to, żeby z niej nie spaść, a tylko zejść (lub schodzić, czasem, często, szczebel niżej, pięć szczebli niżej itd., w zależności od okoliczności), a poza tym jeszcze można podejść wyżej, bo szczebli jest więcej niż 25. Ktoś kiedyś powiedział, że nie można być świętym, jeśli się tego nie chce, czyli jest taki warunek: trzeba chcieć być szlachetnym, żeby takim być. Trzeba chcieć czynić dobrze, trzeba chcieć pomagać (sobie i innym).

O sakramencie małżeństwa, rzeczywistości nadprzyrodzonej, dostępnej tylko osobom ochrzczonym, na pewno można rozważać w ramach prawa do szlachetności.

Wyjaśnienie jest proste: jeśli dwoje kochających się ludzi, mężczyzna i kobieta, pragną spędzić ze sobą całe dalsze życie i założyć rodzinę, prosząc o błogosławieństwo w Kościele, które daje im prawo do uważania siebie za małżonków, proszą tym samym o Bożą pomoc dla nich na czas przyszłych kryzysów, które wcześniej czy później przychodzą, czyli jest to najpełniejsza z możliwych dla człowieka deklaracja dobrej woli wobec siebie nawzajem, wiary w Boga (oraz w to, że Bóg jest Dobry), a taka postawa życiowa jest na pewno postawą szlachetną i to nie tylko wobec Ukochanego czy Ukochanej, ale także wobec Boga (duchowość ignacjańska uczy ludzkiej wspaniałomyślności wobec Boga), a nawet wobec ich przyszłych dzieciaków.